Roos Fikenscher
[terug naar de beginpagina]

Workshop Transcultureel systemisch werk met focus op Indische identiteit op 10 december 2016

Mijn terugblik op de tiende is als volgt: Het voelde als een droom en als je eenmaal wakker bent geworden kan je de droom nog niet goed duiden maar het blijft wel ergens op een of andere manier doorwerken gedurende de dagen en weken die erop volgen. Beetje bij beetje krijg je meer inzicht(en) in wat er gebeurde die dag en waar het voor stond en kan je het beter plaatsen. (Wat ik als lastig ervoer was de 80-20 regel te hanteren en de omschakeling van de verschillende personen en wat ze aandragen. Ik merkte dat ik daar erg moeite mee had... Roos gaf duidelijk aan dat wat niet van jou is daar te laten). De werkwijze van Roos spreekt mij erg aan... heel warm, authentiek en echt! En vanuit een bepaalde BASIS rustpunt-nul punt noem ik het maar even... beweegt Roos zich door de groep heen. Roos heeft doorlopend goed overzicht (toezicht) in de specifieke dynamiek van de groep en stuurt waar nodig dit op een rustige en zachte wijze... en soms voelbaar intuïtief. Er is genoeg ruimte voor wat jij wilt inbrengen en het voelt veilig om dat te doen bij Roos.

Dewi Adinda

Het was echt een bijzondere ervaring want het werkt wel die familieopstelling. Ik was vooral verbaast dat je zo duidelijk voelt en reageert in de rol waarin je gezet wordt.

Een jonge vrouw

 

Cursus systemisch leven en werken 2015-2016

Een subtiel maar tegelijkertijd krachtig inzicht in mezelf en in mezelf in relatie tot de ander.

Sven

Meest ingrijpende inzicht is dat ik meer voor mezelf mag kiezen. Ik voelde me veilig in de groep. Ik geef aan waar mijn grens ligt. De spanning weg laten vloeien die ontstaat bij iets wat ik toch niet veranderen kan.

Jessica

Ik sta meer in contact met mijn omgeving. Ik ben milder voor mijzelf.

Lucenda

Meer rust. Minder ongeduld en minder oordelen over de dagelijkse gebeurtenissen. Ik kan beter bij mezelf blijven ongeachte de reacties van anderen. Ik vecht minder.

Richard

 

Jerry Bochum over het 1e SWO-TAO weekend in juni 2016

Het was inderdaad een geweldig prachtig weekend.
Mooiste innerlijke ervaring voor mij bij de beginoefening:
* verlangen
* doel
* bestemming
Bij bestemming aangekomen!
Het gaf helderheid en inzicht.
Het hele weekend door in een bijzondere staat gebleven die de dagen erna zijn blijven duren.

Weekendinzicht: het is zoals het is en dat is ook zoals het moet zijn. Niet doen is trouwens m.i. in een staat zijn afgestemd op het niveau waar alles al is en van waaruit je als toeschouwer/beschouwer 'maya' kan zien.
Iets doen is geen optie.
Doen is dan m.i. je afstemmen op dat niveau.
Volgens mij is dat ook zeer wat er in ons weekend gebeuren kon. Heerlijk de visie op opstellingen: uit het drama blijven.
Ineens veel minder weerstand/ambivalentie tov opstellingenwerk.

Lieve en fijne mensen. Fantastische begeleiders!
Dank daarvoor.

Jerry Bochum

Groepsfoto van het weekend in Kleve

Hans Weeren over het 1e SWO-TAO weekend in juni 2016

Spannend stil

Een zondag zo anders. Normaliter breng ik dat deel van het weekend door met mijn vriendin. Nu rijd ik in de vroegte door het ontwakende Nijmegen om een sessie van Roos bij te wonen. Ze heeft mij erover verteld, maar wat mij concreet te wachten staat...? Systemisch werk, familieopstelling, kwesties die spelen en om verheldering vragen. Ik hoorde over mensen die in 'andere mensen' veranderden en ja, ik was twee keer eerder in een omgeving met krachten waaraan ik nauwelijks woorden kon geven, maar die intens voelbaar waren. En emotioneel, én fysiek. Vandaag zal ik de wijze raad van mijn vriendin opvolgen: open staan voor het gebeuren, maar de energie die niet bij mij hoort vooral buiten houden.

De werkruimte, een atelier voor creativiteit en bewustwording, is gelegen op de derde etage van een gebouw met militaire geschiedenis. Het terrein ervoor wordt vandaag ingevuld met een kunstmarkt. Dan maar de auto een paar straten verderop parkeren en genieten van een stukje lopen. Tussen bedrijvige kunstenaars en allereerste bezoekers laveer ik naar de ingang van de oude kazerne. Niemand lijkt mij te zien gaan. Vermoedelijk omdat de focus ligt op het weer, de herkenning van oude bekenden, mogelijke klanten en zelfs vergeten wisselgeld. Is mijn wandelen te doelgericht? Is mijn vooroordelend vermogen weer eens overactief?

Gangen en tientallen traptreden verder word ik hartelijk door Roos onthaald. “Wat fijn dat je er bent”. Ook ik ben blij dat zij er is. Eén koffie en nauwelijks tien minuten later volgen enkele andere deelnemers. Met hoevelen we de dag zullen doorbrengen blijkt zomaar een thema te zijn. Sommigen besloten eerst niet te gaan, maar voelden last minute dat zij er toch bij wilden zijn. En iemand die zeker aanwezig zou zijn, komt niet opdagen. Met elkaar wachten we op een tweetal dat een andere begintijd in de agenda had genoteerd. We kunnen alvast nader kennis maken. Roos geeft de situatie de tijd. Dat komt bij haar binnen spreekt ze hardop uit. Mijn eerste lesje is ligt voor de hand: omgaan met wat er is, zonder teveel energie te steken in oordelen of vooroordelen.

Aan het einde van de ochtend is de groep compleet en wordt mij duidelijk dat de meeste aanwezigen vandaag een reeks van sessies afronden. Men werkt dus al een tijdje samen en er ligt een basis van vertrouwen. Het doel van de serie laat zich formuleren als een algemene kennismaking met het systemisch werk. De 'cursisten' participeren met persoonlijke inhoud. Hun vraagstukken met betrekking tot privéleven, werk of andere situaties worden ingebracht en uitgewerkt via een opstelling. Ook kunnen oefeningen worden ingezet. In dit verband weet Roos telkens weer de weg te vinden naar een goede uitkomst. Een voorbeeld: een jonge vrouw geeft aan dat zij contact met (onbekende) anderen best moeilijk vindt. Gaandeweg de dag nodigt Roos haar uit om in het midden te gaan staan van de kring en per persoon nonverbaal af te stemmen om de afstand te verkleinen of juist niet. Even is het spannend stil, maar dan beslist zij om het te gaan doen.

Als 'onbekende' van de vrouw ervaar ik in de stilte van het moment wel duizend gedachten van haar kant. Een heftige donderbui, rijk aan flitsen van angst. Toch durf ik een klein stapje in haar richting te doen. Ik denk te voelen dat het kan. Ik zet zelfs nog een tweede vooruit. Dan is het genoeg. Alsof er een muurtje wordt gemetseld. En het heeft niet met mij te maken, toch? Zij verbreekt ons contact; wendt zich tot de volgende in de rij. De interactie geeft mij zoveel inzicht in (mijn) eigen gedrag en maakt spontaan ruimte vrij om dit te kunnen veranderen.

Een opstelling. Dat ik uitgenodigd zou worden om iemand te representeren; ik wist het. Ver voorafgaand aan deze bijeenkomst had ik al besloten uitsluitend toeschouwer te zijn. Maar Roos en de groep illustreerden vandaag wat veiligheid is. Ik doe het! De situatie is werkgerelateerd: Ik ben hulpverlener bij een instelling met cliënten uit verschillende culturen. Ik wil ze zo graag beter leren kennen, maar krijg niet het door mij gewenste contact. Van alles heb ik al geprobeerd. Drie culturen stellen zich op. Zomaar op een rij, vlakbij de deur naar buiten. Roos vraagt mij om in de middencircel van inzichtgevende beeldkaarten te gaan staan. Aanvankelijk geef ik gehoor aan haar instructie, maar die plek beleef ik niet als ideaal. Ik stap eruit en banjer door de hele ruimte, mij afvragend hoe ik dichterbij mijn cliënten kan komen. Ik voel groeiende machteloosheid. Wat ik ook doe, hoe ik 'ze' ook benader.

De 'rol' die ik vervul en de bewegingen die ik inzet, zijn van meet af aan duidelijk voor de man die ik representeer. 'Zo is het precies', zegt hij als de casus wordt afgerond. Roos vraagt door en door, zonder iets van een antwoord in te vullen. Haar kracht. Iedereen reflecteert op wat zichtbaar was en de mogelijke oplossingen. Dat laatste, tja, dat inspireert mij altijd maar heeft ook een keerzijde en dus zeg ik beredeneerd niet, 'als ik jou was'. Ik adviseer immers zo vaak ongevraagd en heb daarvan geleerd dat ik niet die ander ben. Ergens doet het mij dan pijn wanneer goed bedoelde raad niet opgevolgd wordt. Loslaten!

Weer buiten. Het regent zacht, maar net hard genoeg om vooral een route te kiezen onder de dekzeilen van de marktkramen. Is regen contact bevorderend? Meerdere 'verkopers' zeggen mij zomaar gedag. Natuurlijk beantwoord ik hun groeten.

Hans Weeren

 

Frank Wolff na het Congres over Transcultureel Systemisch Werken

  

Ik zag je scherpe waarneming en voelde kracht en rust om de ander ook in z'n ongemak te laten.

Frank Wolff

 

Laureen Paling over de workshop Transcultureel Systemisch Werk met focus op Indische identiteit

"Zo’n dag als vandaag zet mij nog meer aan het denken. Wie ben ik met deze mooie bijzondere bagage? En hoe geniet ik verder van mijn leven als 2e generatie Indo in het land waar ik geboren ben zonder mijn Indische achtergrond te verloochenen? Het brengt vragen met zich mee en geeft antwoorden waar ik soms even geen uitweg mee weet. Maar wat ik wel weet is dat ik trots ben op het Indisch zijn."
(Laureen Paling schreef een boeiende blog over de workshop. Het is via deze link te lezen op de website hoezoindo.nl)

Laureen

 

René over de cursus Systemisch werken

Systemisch werken is mooi en krachtig in het geven van inzicht, overzicht en mogelijk (begin van een) antwoord, "oplossingsrichting", zeker op de manier zoals Roos het begeleidt: integer, zorgvuldig en met liefde. Roos, nogmaals bedankt!

René

 

Iris over de cursus Systemisch werken

Roos, ik vond het fijn deze curus mee te maken onder jouw rustige en heel zorgvuldige leiding. Heel bijzonder die familieopstellingen. Wat ik er verder van heb meegenomen? Jouw advies: "blijf bij jezelf", heel waardevol! Bedankt daarvoor en alle deelnemers, het was fijn en vertrouwd dit met jullie te mee te maken.

Iris

 

Marten Bos over de workshop transcultureel systemisch werken tijdens het congres 'Vlinders in het veld', Hellinger Instituut

Wat ik vooral ervaren heb is dat je alles dat opkwam in de groep aandacht gaf zonder oordeel, dat was mooi om mee te maken, daardoor konden situaties ontstaan zoals ze nu ontstonden. Zeker ook wetend dat jouw achtergrond wel degelijk aanwezig was in het veld. Ook zeker door jouw rustige en aanwezige, accepterende houding. De oefeningen waren mooi ondersteunend aan het proces in de groep

Marten Bos

 

Inèza over de workshop transcultureel systemisch werken tijdens het congres'Vlinders in het veld', Hellinger Instituut

Heel prettig en krachtig zoals je deze begeleidde, met veel ruimte en stiltes waarin het werk zich verricht.

Inèza

 

Carly & Richard over het Inspireance Weekend

Roos kent een grote mate van integriteit en is zeer betrokken, laat mensen zelf zoeken naar oplossingen en voorkomt dat de deelnemers vast gaan zitten in de oude verhalen van hun hoofd. Naast de oefeningen in het weekend is Roos tevens beschikbaar voor vragen rondom de verschillende thema’s. Zo ontstond in het weekend harmonie, spiritualiteit en persoonlijke groei met behulp van Systemisch werk, omlijst door de geweldige Tai Chi oefeningen o.l.v. Toin Jongen. Dit bleek een prachtige en krachtige combinatie. We kijken met veel plezier terug op een heerlijk en mooi weekend waarbij onze uitgangspunten volledig tot hun recht kwamen: Inspireance staat voor Inzicht, Inspiratie, Integratie, Ervaring, Leven vanuit je Hart, Spirituele ontwikkeling, nieuwe denkwijzen, eigen keuzes maken. Met dank aan Roos!

Carly & Richard de Ceuninck van Capelle

 

René Waltenberg Donkel, deelnemer systemisch werk met Indische achtergrond

Wat ik heel prettig vond is de sfeer die al snel ontstond: mensen onder elkaar met een vraag gekoppeld aan een vergelijkbare achtergrond. De basis hiervoor is duidelijk door Roos gelegd door haar open, prettige en zorgvuldige benadering.

René Waltenburg

 

Weekend transculturele familieopstellingen, een deelnemerservaring van Frans de Jonge

Zaterdag 24 maart bezocht ik het themaweekend transculturele familieopstellingen. De context van het thema was Indisch, net als ik ben. Ik ging er naar toe, zonder hulpvraag maar met een open blik. Hoe werkt dat nou, zo’n familieopstelling? Verder lezen...

Frans de Jonge is tekstschrijver

 

Ella Boeren, cursist kennismaking met familieopstellingen

Met veel warmte denk ik terug aan de familieopstellingen bij jou. Ik heb meer inzicht gekregen in het belang en impact op de familie en niet alleen de familie van nu, maar ook de voorouders, dat deze mensen ook nog zoveel invloed hebben op mijn leven, dat is erg bijzonder.

Als begeleidster geef je mij een gevoel van vertrouwen en daardoor kan ik me vrij voelen om wat dan ook naar voren te brengen in de cursus. Je bent rustig, overziet het geheel en hebt respect voor de deelnemers. Wat er dan op komt, je kunt ermee aan de gang. Je overziet het groepsgebeuren, alsook de individuele vraag. Soms had het voor mij wel dieper gekund en verder gekund.

Ik vind het leuk dat je oog hebt voor dingen, zoals een bloemetje in het midden van de groep, een gedichtje, een tekst van bij voorbeeld Ekhardt Tolle, een kaart pakken. Dat alles maakt het compleet.

Ella Boeren is natuurgeneeskundig therapeut

 

Jerry over Roos

Ik ervaar Roos als een zeer integere, sensitieve en professionele begeleider. Ze creëert een open, eigen sfeer. Tijdens de opleiding groepsdynamisch trainerschap heeft Roos een dag ingevuld via het opstellingenwerk. Voor de deelnemers een bijzondere ervaring, waarin aspecten waaraan gedurende de opleiding 1 jaar gewerkt is, in een enkele opstelling in alle volheid in een ander perspectief konden worden gezien en ervaren.

De kracht van het systemisch werk is erkenning geven aan dat wat (in je) leeft maar niet gezien wordt. Dat wat onbewust zoveel sturing geeft aan je leven wordt ineens zichtbaar en kan bewust ervaren worden, waardoor de keuze mogelijkheid bestaat om andere keuzes te maken.

Jerry is groepsdynamisch trainer